Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie przyczyn niezadowolenia kadry zawodowej Sił Powietrznych w związku ze zbyt sformalizowaną i nieuwzględniającą realiów służby ustawą o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

   Uchwalona przez Sejm RP ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych miała porządkować problematykę wyznaczania na stanowiska, awansowania oraz lepsze, efektywniejsze wykorzystanie kadry zawodowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Takie założenia prezentował w imieniu ministra obrony narodowej i gwarantował jej sukces dyrektor Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego w Ministerstwie Obrony Narodowej.    Już w toku prac legislacyjnych napływały liczne uwagi, ostrzeżenia, a nawet ostre sprzeciwy co do istoty niektórych rozwiązań. Ówczesne kierownictwo MON, w tym dyrektor Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego, było jednakże nieugięte, uważając te innowacyjne rozwiązania za olbrzymi postęp i wielki sukces. Już od pierwszych tygodni obowiązywania ustawy tzw. pragmatycznej kadra żołnierzy zawodowych w Siłach Powietrznych zgłasza szereg niepokojących zjawisk. Nie uwzględnia ona bowiem realiów służby wojskowej. Porządkuje jedynie teoretycznie wiele obszarów służby wojskowej - wręcz je idealizując.    Prosimy o zajęcie autorytatywnego stanowiska w następujących kwestiach:    - Dlaczego w Siłach Powietrznych doskonale wyszkoleni piloci w wieku 32-38 lat w zdecydowanej większości nie mają możliwości awansu na stanowiska oficerów starszych z jednoczesnym utrzymaniem dotychczasowych gratyfikacji?    - Dlaczego na 500 tzw. lotnych stanowisk przewidzianych dla pilotów 432 to stanowiska przewidziane dla oficerów młodszych?    - Dlaczego przejście na stanowisko oficera starszego niezwiązane z ustawicznym lataniem to utrata dodatku w wysokości około 2000 zł i ta okoliczność wymusza częstokroć decyzję o odejściu ze służby?    - Czy polskich pilotów należy szkolić jedynie w obcych uczelniach, podczas gdy w Polsce posiadamy Wyższą Szkołę Oficerską Sił Powietrznych w Dęblinie?    - Czy powiązanie awansu z koniecznością przejścia na inne wyższe stanowisko w korpusie podoficerskim - szczególnie wśród specjalistów - to nie strata nakładów na specjalistyczne szkolenie?    - Dlaczego ustawa nie stwarza możliwości dostosowania się żołnierzy do nowych wymagań w zakresie uzupełnienia wykształcenia, ze względu na zbyt krótki okres przejściowy?    - Dlaczego podział na grupy stanowisk spowodował, że około 1650 oficerów wyznaczono losowo na stanowiska zabezpieczające i szczególne bez możliwości awansu na wyższe stanowiska - stanowi to najkrótszą drogę do pozbycia się żołnierza ze służby?    - Jakimi kryteriami kieruje się resort, przyznając dodatek wyrównawczy (obecnie grupa ta liczy 2256 osób, w zdecydowanej większości w stopniach podoficerów i odczuwa znacznie pogorszenie swojej sytuacji finansowej)?    - Jaki i czy w ogóle wpływ na politykę kadrowo-płacową w Siłach Powietrznych posiada Dowódca Sił Powietrznych, a jeśli tak, czy jest ona realizowana prawidłowo?    Posłowie Mirosław Pawlak    i Zbigniew Sosnowski    Warszawa, dnia 26 stycznia 2006 r.