Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie przygotowanego przez Ministerstwo Obrony Narodowej ˝Raportu na temat rozwoju Sił Zbrojnych RP do 2020 r.˝ i konsekwencji z niego wynikających dla społeczeństw lokalnych, wywołanych założonymi likwidacjami niektórych jednos

   Szanowny panie Ministrze! Przygotowany przez MON ww. raport zakłada miedzy wieloma innymi likwidacjami różnych jednostek na terenie kraju likwidację Jednostki Wojskowej nr 2819 w podłódzkim Zgierzu. Plany te zostały osobiście potwierdzone przez Pana w dniu 8 maja br. podczas interwencji w tej sprawie starosty zgierskiego Pana Grzegorza Leśniewicza. Wygląda na to, że sprawa została już dawno przesądzona i niewiele w tej kwestii da się zrobić. Niemniej pragnę Pana Ministra poinformować, że pod względem ekonomicznym, kulturowym i społecznym jest to decyzja z gruntu niesłuszna i bardzo nieprzyjazna dla samego miasta Zgierza, jak i całego zgierskiego powiatu. Założone rozwiązanie budzi poza tym obawy i sprzeciw zarówno lokalnej społeczności, jak i władz tego terenu, nie mówiąc już o wojskowych z jednostki, którzy całe życie poświęcili zbudowaniu wokół niej pozytywnej atmosfery i uznania.    Sądzę mimo wszystko, że ˝Raport na temat rozwoju sił zbrojnych do 2020 roku˝ jest dokumentem wyjściowym do rozważań na temat koniecznej przecież transformacji w Siłach Zbrojnych RP i zawarte tam plany likwidacji tej jednostki mogą zostać skorygowane. Każda struktura, nie tylko wojskowa, wymaga co jakiś czas dokonania w niej zmian mających na celu dostosowanie jej do bieżących potrzeb i stawianych sobie przez państwo priorytetów. O zmiany systemowe zdecydowanie najtrudniej w wojsku. Dogłębna analiza sytuacji czyniona poprzez przegląd wszystkich problemów związanych z funkcjonowaniem Polskich Sił Zbrojnych, jest niewątpliwie konieczna, tym bardziej że jest to reguła obowiązująca w NATO. Należy jednak tę analizę i ocenę istniejącego stanu rzeczywistego przeprowadzić maksymalnie obiektywnie, aby po latach nie można było sobie zarzucić poczynionych zaniechań.    Państwa coraz częściej oddają pewne ˝działki˝ swojej suwerenności. Dzieje się tak z różnych powodów: jeden z nich to powszechna globalizacja. drugi, bardziej bolesny dla nas, to takie działania różnych korporacji finansowych czy przemysłowych, które w prostej linii prowadzą do tego, że to one właśnie podejmują decyzje o sytuacji finansowej w naszym kraju. Można zgodzić się z faktem oddania części swoich uprawnień do wspólnej kasy w zamian za zagwarantowane poczucie bezpieczeństwa. Nie powinniśmy się jednak godzić na bezkrytyczny stosunek do drenażu naszego kraju przez różne zachodnie korporacje przemysłowo-finansowe tylko dlatego, że nasze możliwości obronne maleją na skutek likwidacji wojskowych jednostek - tym samym okazując im własną bezbronność.    Siła zbrojna jest ważnym instrumentem prowadzonej polityki międzynarodowej. Z niej wywodzi się strategia prewencji i działań wyprzedzających. Nie powinno się więc lekceważyć tego faktu. Jest wiele powodów, dla których nie powinno się likwidować własnego potencjału militarnego. Na pewno główny z nich to światowy terroryzm, który wzmocniony faktem szybkiego rozprzestrzeniania się broni masowego rażenia na świecie staje się powodem do obaw naszych społeczności lokalnych o własne bezpieczeństwo. Kolejne z nich to masowe migracje ludności z poszczególnych słabszych ekonomicznie państw, w szczególności tych, przez które przechodzi terroryzm. Migracje te niosą zorganizowaną przestępczość i przemyt przez granice różnych niebezpiecznych przedmiotów. Powodują, że nasz kraj postrzegany jest jako jedna wielka pralnia ˝brudnych pieniędzy˝ Nadweręża to ekonomię państwa i jego stabilność. Brak kontroli nad tymi operacjami i brak ich eliminacji prowadzi wprost do ogromnej katastrofy. Dla wszystkich nowoczesnych państw, a do roli takich przecież aspirujemy, największym problemem staje się ochrona systemów teleinformacyjnych, bankowych, energetycznych, ujęć wody itp. Kto ma się tym wszystkim zajmować, jeżeli nie nasze wojsko? Kim będziemy to robili, jeżeli polikwidujemy większość jednostek wojskowych mających potencjalne możliwości wykonywania tych czynności?    Nie jest moją rolą i nie śmiałabym udzielać Panu Ministrowi jakichkolwiek wskazówek. Piszę wyłącznie o sprawach, które dotyczą wątpliwości moich wyborców, związanych z zaplanowaną likwidacją Jednostki Wojskowej nr 2819 w Zgierzu. Myślę, że podobne mają mieszkańcy innych miast i miasteczek, w których podobnie jak w Zgierzu zakłada się rozwiązanie zaprzyjaźnionych z nimi stacjonujących tam od lat brygad, korpusów, czy kompanii.    W związku z tą interpelacją mam do Pana Ministra pytania:    1. Czy decyzja o rozwiązaniu Jednostki Wojskowej nr 2819 w Zgierzu jest ostateczna i czy istnieje jakakolwiek szansa na odstąpienie od tej decyzji?    2. Czym ją wytłumaczyć swoim wyborcom - mieszkańcom Zgierza i okolic?    3. Czy zostało zrobione wszystko, aby do takich planów nie musiało dojść?    4. W jaki alternatywny sposób zagwarantować mieszkańcom Zgierza i okolic poczucie bezpieczeństwa przy zagrożeniach globalnych, o których pisałam, a których mogą się oni spodziewać?    Z poważaniem    Poseł Grażyna Tyszko    Pabianice, dnia 30 czerwca 2006 r.