Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie standardów postępowania w diabetologii

   Szanowny Panie Ministrze! Cukrzyca tuż obok otyłości i chorób układu krążenia jest plagą ostatnich czasów. Przewlekłe powikłania cukrzycy obejmują uszkodzenie, dysfunkcję i niewydolność różnych narządów. Nieleczone są śmiertelne. Z danych Zarządu Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego wynika, iż w Polsce mamy obecnie zarejestrowanych 2 mln osób chorych na cukrzycę. Szacuje się jednak, że liczba ta może być nawet dwukrotnie większa. Dodatkowo mało optymistyczne prognozy wskazują, że w ciągu najbliższych 20 lat liczba chorych na cukrzycę znamiennie wzrośnie. W związku z takimi przewidywaniami powinny zostać podjęte działania, które przyczynią się do zwiększenia skuteczności rozpoznawania i leczenia cukrzycy, a dzięki temu pomogą zapobiec komplikacjom i powikłaniom tej choroby.    Zgodnie z zaleceniami NFZ cukrzycę typu II może leczyć lekarz pierwszego kontaktu.    Do kompetencji lekarza podstawowej opieki zdrowotnej należą zatem podstawowe badania diagnostyczne pozwalające na diagnozę cukrzycy oraz prowadzenie chorych z rozpoznaną cukrzycą. Mogą oni w ramach podstawowej opieki zdrowotnej wykonywać badania OB, morfologii, cholesterolu, krzywej cukrowej oraz USG trzustki. Niestety okazuje się, że opieka na tym poziomie nie zawsze jest odpowiednia i wystarczająca. Najczęściej wiąże się to również z ograniczeniami natury finansowej.    Cukrzyca insulinozależna wymaga natomiast prowadzenia przez zespół specjalistyczny, w skład którego wchodzą lekarze diabetolodzy lub interniści bądź pediatrzy mający wiedzę i doświadczenie z zakresu diabetologii, pielęgniarki przeszkolone w omawianym zakresie, osoby prowadzące edukację pacjentów, dietetycy, lekarze specjaliści (konsultanci) oraz psycholodzy. Niestety z informacji, jakie posiadam, wynika jednoznacznie, że liczba specjalistów w zakresie diabetologii ulega ciągłemu spadkowi, a nowe osoby tylko w niewielkiej liczbie mogą się specjalizować w tej dziedzinie. Aktualnie w województwie śląskim otwartą specjalizację w zakresie diabetologii ma zaledwie 25 lekarzy. Współdziałanie pacjenta z lekarzem jest podstawowym warunkiem powodzenia terapii, dlatego te mało korzystne dane budzą niepokój tak środowiska medycznego, jak i pacjentów.    Cukrzyca jest chorobą, która przez wzgląd na powszechność występowania stanowi ogromne wyzwanie dla systemu ochrony zdrowia.    Dlatego właśnie wyrażam przekonanie, że podjęcie stosownych działań oraz przyjęcie norm w zakresie diabetologii pozwoli na podniesienie jakości opieki nad pacjentem, a także na należyte postępowanie w opiece i leczeniu wszystkich pacjentów chorych na cukrzycę.    W związku z tym chciałabym zapytać:    1) Czy Ministerstwo Zdrowia planuje opracowanie standardów postępowania w ramach profilaktyki i leczenia cukrzycy?    2) Czy liczba diabetologów oraz personelu przeszkolonego w tym zakresie jest odpowiednia do szacowanego i realnego zapotrzebowana na lekarzy w omawianej specjalizacji?    3) Jak edukuje się społeczeństwo w zakresie profilaktyki cukrzycy?    4) Jakie metody profilaktyki (od szczebla przedszkoli i szkół) ma zamiar promować Ministerstwo Zdrowia?    Poseł Beata Małecka-Libera    Dąbrowa Górnicza, dnia 25 czerwca 2007 r.