Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o kredyt preferencyjny lub pożyczkę z Krajowego Funduszu Mieszkaniowego na odbudowę mieszkań i domów zniszczonych przez powódź w 1997 r.

   Nawiązując do przesłanej pismem z dnia 25 marca 1998 r., znak SPS-0202-377/98, interpelacji pana posła Wiesława Andrzeja Szczepańskiego w sprawie możliwości przedłużenia terminu składania wniosków o kredyt preferencyjny lub pożyczkę na remont lub odbudowę domów bądź lokali zniszczonych przez powódź w lipcu 1997 r., przedstawiam następującą odpowiedź.    Możliwość udzielania preferencyjnych kredytów i pożyczek ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego na remont lub odbudowę domów bądź lokali zniszczonych w wyniku powodzi, jaka miała miejsce w lipcu 1997 r., została wprowadzona ustawą z dnia 17 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw (DzU nr 80, poz. 507). Stosownie do przepisów tej ustawy wniosek o udzielenie tego rodzaju pomocy powinien być złożony do 31 grudnia 1997 r. W tej sytuacji dla dokonania jakichkolwiek zmian co do terminu składania omawianych wniosków nie byłaby wystarczająca wola rządu, lecz wymagałoby to uchwalenia przez Sejm RP odpowiedniej ustawy nowelizacyjnej.    Jednocześnie pragnę przedstawić panu posłowi kilka informacji dotyczących organizacyjnej strony akcji pożyczkowo-kredytowej, jaka została przedsięwzięta po uchwaleniu powołanej wyżej ustawy. W celu sprawnego udzielania i obsługi pożyczek i kredytów ˝powodziowych˝ Bank Gospodarki Krajowego, w którym ulokowany jest Krajowy Fundusz Mieszkaniowy, podpisał umowy o współpracy z 18 bankami, dysponującymi w większości siecią oddziałów na terenach objętych skutkami powodzi. Łącznie banki te wyznaczyły ponad 500 jednostek organizacyjnych przyjmujących wnioski o udzielenie kredytu lub pożyczki na remont bądź modernizację zniszczonego w wyniku powodzi domu lub mieszkania. Liczba pracowników tych banków, posiadających pełnomocnictwa do działania w imieniu i na rzecz Banku Gospodarstwa Krajowego, przekroczyła 1000 osób.    Jednocześnie uruchomiona została również szeroka akcja informacyjno-promocyjna w prasie ogólnopolskiej i lokalnej, wyjaśniająca zasady udzielania pożyczek i kredytów na odtworzenie zniszczonych mieszkań i domów mieszkalnych w wyniku powodzi w lipcu 1997 r. W prasie publikowano również teleadresowe wykazy wszystkich oddziałów banków współpracujących z Bankiem Gospodarstwa Krajowego przy dystrybucji omawianych pożyczek i kredytów.    Z myślą o maksymalnym uproszczeniu procedur ubiegania się o pomoc finansową przy udzielaniu pożyczek do kwoty 8 tys. zł zrezygnowano z kosztorysu opracowywanego przez rzeczoznawcę, zastępując go uproszczonym kosztorysem sporządzanym przez wnioskodawcę według wzoru ustalonego przez KFM. Jako obowiązkowe prawne zabezpieczenie spłaty pożyczki przyjęto jedynie weksel własny in blanco. Poza tym pożyczkobiorca obowiązany był dostarczyć zaświadczenie o uszkodzeniu nieruchomości w wyniku powodzi oraz dokumenty potwierdzające prawo własności nieruchomości i zdolność pożyczkobiorcy do spłaty pożyczki.    Ze zrozumiałych względów nieco bardziej złożona była procedura przy ubieganiu się o pożyczki do wysokości 100% wartości kosztorysowej zamierzonych prac budowlanych oraz o kredyty udzielane osobom prawnym, będącym właścicielami zasobów mieszkaniowych. W tych przypadkach banki wymagały przedstawienia kosztorysu planowanych robót budowlanych, sporządzonego przez uprawnioną do tego osobę, a także zabezpieczenia w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości oraz cesji praw z ubezpieczenia od ognia i zdarzeń losowych.    Do końca 1997 r. banki współpracujące z Bankiem Gospodarstwa Krajowego przyjęły od osób fizycznych 16 734 wnioski o udzielenie pożyczek na remont lub odbudowę zniszczonych budynków bądź lokali na łączną kwotę 251 079 tys. zł. Ponadto 60 wniosków kredytowych na kwotę 140 881 tys. zł złożyły osoby prawne, będące właścicielami zniszczonych przez powódź zasobów. Część złożonych wniosków jest niekompletna pod względem formalnoprawnym i ich rozpatrzenie będzie możliwe po uzupełnieniu niezbędnych danych. Istniała zatem możliwość złożenia wniosku w ustawowo określonym terminie nawet w przypadku braku niektórych dokumentów wymaganych przez banki.    Ilościowa skala złożonych wniosków o uzyskanie preferencyjnego kredytu lub pożyczki pozwala na stwierdzenie, że ustalony przez ustawodawcę blisko półroczny termin na składanie w tej sprawie wniosków nie był zbyt krótki, a banki przyjmujące te wnioski, rozumiejąc sytuację powodzian, nie stawiały nadmiernie wygórowanych wymagań formalnych. Pragnę ponadto poinformować pana posła, że termin na składanie wniosków o preferencyjne formy pomocy z Krajowego Funduszu Mieszkaniowego na odbudowę lub remont zniszczonej substancji mieszkaniowej wraz z końcem 1997 r. już ekspirował i w związku z tym nie ma możliwości jego przedłużenia. Ustawodawca, chcąc zmienić ten stan rzeczy, byłby obowiązany do wyznaczenia nowego terminu na składanie tych wniosków.    Zastosowanie uproszczonej procedury ubiegania się o pożyczki, zwłaszcza w odniesieniu do osób fizycznych, jak również utworzenie gęstej sieci oddziałów, filii i ekspozytur banków współpracujących z Bankiem Gospodarstwa Krajowego przy udzielaniu pożyczek i kredytów ˝powodziowych˝ spowodowały, że złożenie wniosku w terminie wyznaczonym przez ustawodawcę nie przysparzało zainteresowanym nadmiernego trudu. W tym miejscu pragnę poinformować pana posła, że do Ministerstwa Finansów nie docierały dotychczas żadne sygnały o potrzebie wyznaczenia nowego terminu na składanie wniosków o udzielenie omawianych form pomocy finansowej. Biorąc pod uwagę te okoliczności Ministerstwo Finansów - ze swej strony - nie znajduje podstaw do ewentualnego podejmowania inicjatywy w zakresie nowelizacji przytaczanej na wstępie ustawy pod kątem umożliwienia dalszego ubiegania się o kredyty i pożyczki z KFM na odbudowę lub remont - zniszczonej w wyniku powodzi z lipca 1997 r. - substancji mieszkaniowej.    Podsekretarz stanu    Rafał Zagórny    Warszawa, dnia 14 kwietnia 1998 r.