Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie braku przepisów wykonawczych do Hutniczego Pakietu Socjalnego

   W nawiązaniu do pisma SPS-0202-1444/99, dotyczącego udzielenia pisemnej odpowiedzi na interpelację pana posła Zdzisława Kałamagi w sprawie braku przepisów wykonawczych do porozumienia w sprawie warunków osłon socjalnych procesu restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali - Hutniczego Pakietu Socjalnego, przedstawiam wyjaśnienie przedstawionych w tej interpretacji problemów.    Wynikające z zawartego porozumienia świadczenia przedemerytalne finansowane z Funduszu Pracy określi rozporządzenie Rady Ministrów, jakie wydane będzie na mocy przepisów art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 12 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, które jest opracowywane przez Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej.    Podstawą do opracowania i wydania przepisów wykonawczych do porozumienia w sprawie pozostałych składników osłon socjalnych, przewidzianych w ˝Hutniczym Pakiecie Socjalnym˝ przyjętym w dniu 7 stycznia br., finansowanych ze środków budżetowych Ministerstwa Gospodarki, była przyjęta dopiero w dniu 17 lutego ustawa budżetowa na 1999 r. Przygotowany przez ministerstwo projekt rozporządzenia, regulujący przeznaczenie i sposoby wykorzystania powyższych środków, poddany został ocenie zainteresowanych resortów i w dniu 11 marca br. będzie przedmiotem spotkania Zespołu Trójstronnego ds. społecznych warunków restrukturyzacji hutnictwa.    Struktura i skala osłon bazować będzie na opracowywanych aktualnie w poszczególnych hutach biznesplanach. Opracowania te są obecnie finalizowane.    Trwają równocześnie przygotowania dotyczące wyboru jednostki upoważnionej do zarządzania funduszami, tak budżetowymi, jak i z funduszu PHARE.    Wszystkie wymienione wyżej czynniki nie pozwoliły na wcześniejsze wydanie aktów normatywnych do uzgodnionego porozumienia, o które pyta pan poseł Zdzisław Kałamaga.    Sprawa objęcia osłonami socjalnymi zwalnianych pracowników spółek, które powstały w wyniku restrukturyzacji hut przed 30 czerwca 1998 r., wykracza poza zakres przyjętego przez Radę Ministrów ˝Programu restrukturyzacji przemysłu i hutnictwa żelaza i stali w Polsce˝. ˝Pakietem Osłon Socjalnych˝ objęci zostali pracownicy hut oraz niektórych podmiotów gospodarczych wydzielonych z hut po 30 czerwca 1998 r. i zwalniani z przyczyn ograniczenia zdolności produkcyjnych, zmian technologiczno-organizacyjnych, a także likwidacji stanowisk, oddziałów lub wydziałów wynikających z procesu restrukturyzacji. Ponieważ ustawa budżetowa nie dała ministrowi gospodarki delegacji do rozszerzenia dotacji osłonowych na przedsiębiorstwa nie objęte ˝Programem...˝, przyjęto jedyną możliwą wykładnię, że spółki utworzone przed 30 czerwca 1998 r. w wyniku restrukturyzacji przedsiębiorstw nie mogą być ponownie włączone na listę przedsiębiorstw restrukturyzowanych.    Uzasadnieniem dla takiego rozwiązania problemu osłon socjalnych jest również dotychczasowy przebieg zmniejszania zatrudnienia w hutnictwie w latach 1991-1997 o około 60 tys. osób, z których większość przeszła do pracy w spółkach tworzonych na bazie macierzystych przedsiębiorstw, bez stosowania jakichkolwiek osłon socjalnych. Przeprowadzone szacunki wskazują, że do 2003 r. zatrudnienie w hutnictwie zmniejszy się o dalsze 40 tys. osób, z których około połowa znajdzie zatrudnienie w spółkach tworzonych na bazie majątku hut, a około 3-5 tys. osób odejdzie w sposób naturalny. Tylko dla pozostałych 15-17 tys. osób zwalnianych z hutnictwa, dla których brak jest możliwości zatrudnienia, program przewiduje konieczność udzielenia pomocy finansowej i dla takiej ilości osób przewidziano środki finansowe na osłony socjalne.    Podsekretarz stanu    Jan Szlązak    Warszawa, dnia 11 marca 1999 r.