Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie podwójnego opodatkowania zawartego w ustawie o finansowaniu dróg publicznych

   Odpowiadając na interpelację pana posła Jerzego Polaczka w sprawie niektórych rozwiązań przyjętych w ustawie o finansowaniu dróg publicznych, przesłaną przy piśmie nr SPS-0202-145/98, uprzejmie wyjaśniam:    W wyniku podjętej inicjatywy ustawodawczej przez grupę posłów w pierwszej połowie 1997 r. została uchwalona ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych(DzU nr 123, poz. 780), której przepisy weszły w życie od 1 stycznia 1998 r. Ustawa reguluje zasady finansowania dróg, w sposób odmienny niż dotychczas, uwzględniając powszechnie postulowaną potrzebę budowy, modernizacji i utrzymania dróg publicznych, a także ustalono zasady określenia subwencji drogowej dla gmin. Subwencja drogowa stanowi wyrównanie ubytków dochodów własnych budżetów gmin z powodu częściowej likwidacji podatku od środków transportowych.    Z tej samej inicjatywy ustawodawczej wymienioną ustawą dokonano znowelizowania przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w części dotyczącej przepisów podatku od środków transportowych. Zasadnicza zmiana tych przepisów polega na zlikwidowaniu obowiązku podatkowego od samochodów osobowych i ciężarowych o ładowności do 2 ton bez wprowadzenia w to miejsce innego tytułu podatkowego. Natomiast samochody o ładowności powyżej 2 ton, autobusy i przyczepy o ładowności powyżej 5 ton, których posiadanie ma ścisły związek z prowadzeniem działalności gospodarczej, wolą ustawodawcy w dalszym ciągu podlegają opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych na dotychczasowych zasadach.    Równocześnie, w związku z wprowadzoną zmianą zasad finansowania dróg, której główną przesłanką było zwiększenie środków finansowych na utrzymanie dróg oraz inwestycje drogowe, w celu zapewnienia środków finansowych na te zadania niezbędne było podwyższenie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. W konsekwencji u podmiotów gospodarczych niewątpliwie nastąpi wzrost kosztów związanych z eksploatacją środków transportowych i wpłynie to na zwiększenie kosztów uzyskania przychodów z prowadzenia działalności gospodarczej. Skutkiem bezpośredniego zaistnienia tego rodzaju sytuacji nie musi być jednak wzrost cen usług przewozowych, bowiem wpływ na kształtowanie się tych cen z jednej strony będzie miała cena paliw, a z drugiej zapotrzebowanie na tego rodzaju usługi. Drugą możliwością jest bowiem decyzja podmiotu o zmniejszeniu dochodu. Dwumiesięczny okres obowiązywania nowych uregulowań w zakresie finansowania dróg oraz zmienionych przepisów o podatku od środków transportowych jest zbyt krótki, aby dokonać oceny tych rozwiązań.    Jednakże pragnę wskazać, iż sugestia pana posła o całkowitym zniesieniu podatku od środków transportowych zniweczyłaby przyjęte przez ustawodawcę założenia o większym obciążeniu podmiotów gospodarczych na rzecz pozyskiwania środków finansowych z budżetu państwa, jak i z budżetów gmin.    Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję, iż wybór formy opodatkowania należy do podatnika i jeśli uzna on, że przy formie ryczałtowej ponoszone koszty spowodują nadmierne obciążenie podatkowe, może zdecydować się na opodatkowanie według zasad ogólnych, co daje możliwość odliczania wszystkich ponoszonych wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów.    Sekretarz stanu    Jarosław Bauc    Warszawa, dnia 11 marca 1998 r.