Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie polikliniki MSWiA na przykładzie byłego woj. zamojskiego

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację nr 3205 z dnia 20 stycznia 2000 r. posła na Sejm RP pana Stanisława Misztala w sprawie sytuacji polikliniki MSWiA na przykładzie byłego woj. zamojskiego uprzejmie przedstawiam następujące wyjaśnienia.    Zakłady opieki zdrowotnej, dla których organem założycielskim jest minister spraw wewnętrznych i administracji, są zobowiązane zapewnić świadczenia medyczne osobom, które zgłosiły swoją przynależność do Branżowej Kasy Chorych dla Służb Mundurowych, a przede wszystkim są członkami kas, które podpisały umowy na świadczenia medyczne dla: funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, emerytów i rencistów tych służb, pracowników resortu spraw wewnętrznych i administracji oraz członków ich rodzin.    Od dnia 1 stycznia 1999 r. zmieniły się zasady finansowania placówek ochrony zdrowia. Kontrakt z kasami chorych nakłada na jednostkę określone obowiązki pod względem organizacyjnym, finansowym oraz kadrowym. Jednak nie w każdym przypadku zakłady, a w szczególności ich placówki terenowe są w stanie sprostać tym wymaganiom. Wobec powyższego, dyrektorzy placówek ochrony zdrowia stanęli wobec konieczności wprowadzenia takich zmian, które umożliwiałyby realizację zadań zgodnie z wymogami kas chorych.    Wprowadzane zmiany poprzedzone są zidentyfikowaniem potrzeb zdrowotnych mieszkańców obsługiwanego terenu, natomiast z drugiej strony możliwościami zakładów do ich zaspokajania. Z dokonanej w tym zakresie analizy wynika jednoznacznie, że zakłady opieki zdrowotnej nie są w stanie ponieść kosztów utrzymania wszystkich placówek, w szczególności gdy koszty ich utrzymania są zbyt wysokie w porównaniu z liczbą pacjentów objętych opieką.    W trosce o dobro pacjenta oraz w celu umożliwienia zawierania umów z niepublicznymi ZOZ-ami lub innymi podmiotami uprawnionymi do udzielania świadczeń zdrowotnych dyrektorzy samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej MSWiA rozpatrują możliwość likwidacji nierentownych własnych placówek. Działania takie mają na celu zapewnienie kompleksowej opieki medycznej pacjentom, często w tym samym miejscu i przez te same osoby, ponieważ niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej powstają najczęściej na bazie zasobów materialnych i kadrowych dotychczasowych struktur. Wśród pozytywnych aspektów takiego podejścia można wyliczyć następujące:    - samodzielny podmiot prawny funkcjonuje na zasadach samofinansowania; wszelkie wpływy i wydatki wynikają z jego działań,    - racjonalizacja zatrudnienia oraz pozyskanie nowych podopiecznych (1500-3000 na jednego lekarza rodzinnego) pozwalają uzyskać korzystny wynik finansowy,    - identyfikacja interesu prywatnego z interesem firmy w stopniu, jaki nie sposób jest uzyskać w publicznych ZOZ-ach, wprowadza mechanizmy regulacyjne, powodujące szczególną dbałość pracowników o dobro pacjentów, a w konsekwencji interes firmy.    Obserwacja tego typu procesów w pozaresortowej służbie zdrowia skłania do wniosku, że niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej dysponują znacznie wyższymi zasobami finansowymi, a zatem lepszym wyposażeniem gabinetów w sprzęt i aparaturę medyczną. Nie należy zapominać, że pacjent ma prawo wyboru placówki, w której będzie się leczył, a w wypadku niezadowolenia z jakości świadczonych tam usług - do jej zmiany.    Reasumując, należy podkreślić, że powyżej opisane zmiany wychodzą naprzeciw potrzebom i oczekiwaniom pacjentów, którzy w konsekwencji restrukturyzacji mają dostęp do opieki medycznej na wyższym poziomie i w bardziej komfortowych warunkach.    Podsekretarz stanu    Kazimierz Ferenc    Warszawa, dnia 2 marca 2000 r.