Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przekazania części uprawnień organu założycielskiego względem szpitali klinicznych rektorom uczelni medycznych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Stanisława Szejnfelda przekazaną przy piśmie znak SPS-0202-3544/00 w sprawie przekazania części uprawnień organu założycielskiego względem szpitali klinicznych rektorom uczelni medycznych uprzejmie wyjaśniam, co następuje.    Specjalistyczne kształcenie podyplomowe lekarzy może być prowadzone w jednostkach (w tym szpitalach klinicznych) spełniających określone warunki i wpisanych na listę ministra zdrowia. Finansowanie specjalizacji następuje z różnych środków, w zależności od sposobu jej realizowania przez lekarza. Ustawa o zawodzie lekarza nie zawiera delegacji dla ministra zdrowia do finansowania systemu specjalizacji. Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów, minister zdrowia ustala corocznie liczbę miejsc i przydziela środki finansowe na specjalizacje odbywane w określonych specjalnościach w ramach etatu rezydenckiego, dla poszczególnych spełniających odpowiednie kryteria jednostek organizacyjnych, po podpisaniu umowy między jednostką organizacyjną a ministrem zdrowia. Natomiast specjalizacja w ramach stałego zatrudnienia, urlopu szkoleniowego i oddelegowania jest finansowana przez pracodawcę. Specjalizacja w ramach studiów doktoranckich jest finansowana poprzez stypendium doktoranckie. Strony mogą także zawrzeć umowę cywilnoprawną o szkolenie i w niej lekarz oraz ośrodek szkolący ustalają sposób finansowania specjalizacji.    Bezpodstawne są obawy o obniżenie poziomu świadczeń medycznych szpitali klinicznych. Część usług świadczonych przez szpitale kliniczne jest zakwalifikowana do najwyższego, trzeciego poziomu referencyjności, co oznacza, że usługi te wykonywane są na najwyższym poziomie i stopniu trudności. Szpitale, realizując procedury wysokospecjalistyczne, skupiają najlepszych specjalistów i zaliczają się do zakładów opieki zdrowotnej o największym potencjale i możliwościach leczniczych w kraju.    Zgodnie z ustawą o zakładach opieki zdrowotnej rektorzy uczelni medycznych mają możliwość przejęcia od ministra zdrowia jako organu założycielskiego części uprawnień i obowiązków wobec szpitali klinicznych. Jednak wcześniej należy przeprowadzić gruntowną analizę sytuacji finansowej zarówno szpitali klinicznych, jak i akademii medycznych oraz uporządkować sprawy majątkowe i własnościowe nieruchomości i środków trwałych użytkowanych przez szpitale.    Niezbędne jest dokonanie inwentaryzacji majątku i potwierdzenie prawa własności lub prawa do władania majątkiem przez te jednostki. Decyzja o przekazaniu kompetencji rektorom nie zwalnia bowiem ministra zdrowia z odpowiedzialności za zobowiązania szpitala klinicznego, co wynika z art. 60 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Po przekazaniu rektorowi uprawnień i obowiązków wobec szpitala klinicznego uzyskuje on wpływ i możliwości decyzyjne nad szpitalem (odrębnym podmiotem prawnym) bez żadnej odpowiedzialności. Może wymuszać na dyrektorze szpitala decyzje ekonomiczne niesłuszne z punktu widzenia potrzeb szpitala, a jedynie uzasadnione potrzebami uczelni, nie ponosząc żadnych konsekwencji. Za zbędne decyzje odpowiedzialność przed organem założycielskim, czyli przed ministrem zdrowia ponosi dyrektor szpitala, a ujemny wynik finansowy pokrywa organ założycielski.    Powyższe kwestie uregulowano w kilku ośrodkach. Przekazano już uprawnienia w stosunku do dwóch szpitali klinicznych rektorowi akademii medycznej ze Szczecina i w stosunku do trzech szpitali klinicznych rektorowi Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przekazanie uprawnień i obowiązków wobec szpitali klinicznych rektorom uczelni nie powinno zakłócić pracy szpitala na rzecz pacjentów.    Szpitale kliniczne są ściśle powiązane z akademiami medycznymi, jednak posiadają samodzielność. Zgodnie ze statutami samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej szpitale kliniczne realizują następujące zadania: wykonują usługi diagnostyczno-lecznicze, prowadzą działalność naukowo-badawczą i wykonują usługi dydaktyczne. Jednak ich podstawowym zadaniem jest leczenie pacjentów (95% przychodów szpitale kliniczne uzyskują z realizacji umów z kasami chorych).    Łączę wyrazy szacunku    Podsekretarz stanu    Andrzej Ryś    Warszawa, dnia 10 kwietnia 2000 r.