Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie kryzysowej sytuacji finansowej szpitali wojskowych

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do pisma z dnia 31 lipca 2000 r. znak: SPS 0202-4472/00, przekazującego interpelację posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej pani Anny Bańkowskiej w sprawie sytuacji finansowej szpitali wojskowych, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów uprzejmie wyjaśniam, co następuje.    Zgodnie z art. 35b ust.1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (DzU nr 91, poz. 408 z 1991 r., z późn.zm.) publiczny zakład opieki zdrowotnej jest prowadzony w formie samodzielnego zakładu. Oznacza to, iż pokrywa on z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów koszty działalności i zobowiązania. Wielkość środków, które stanowią przychody samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, uzależniona jest od umów, jakie zakład zawarł z kasami chorych, ministrem zdrowia (np. w zakresie procedur wysokospecjalistycznych) oraz innymi instytucjami. Natomiast koszty prowadzenia zakładu zależą w dużej mierze od umiejętności zarządzania daną jednostką i dostosowania się do wymagań rynku. Wpływ na te procesy mają zarówno kadra zarządzająca jednostką, jak i organ założycielski, którym w przypadku szpitali wojskowych jest minister obrony narodowej.    Jednocześnie należy zauważyć, iż w rezerwie budżetowej na rok 2000 część 83 dział 97 rozdział 9718 - program działań osłonowych i restrukturyzacji w ochronie zdrowia zaplanowane zostały środki na restrukturyzację i dostosowanie samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej do sytuacji rynkowej. Szpitale wojskowe mogą przygotować plany restrukturyzacyjne i ubiegać się o przyznanie środków na ich realizację. O powyższe środki może również zabiegać X Kliniczny Szpital Wojskowy.    Zgodnie z informacją uzyskaną od pełnomocnika ministra obrony narodowej do spraw resortowej opieki zdrowotnej sytuacja szpitali wojskowych samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej jest zróżnicowana, niemniej jednak w stosunku do roku ubiegłego ulega ona pogorszeniu.    Sytuacja ta wynika z niedostosowania wojskowych zakładów opieki zdrowotnej do środków finansowych pozostających w dyspozycji Branżowej Kasy Chorych dla Służb Mundurowych. W związku z tym, iż w stosunku do roku 1999 wysokość kontraktów zawieranych z poszczególnymi placówkami jest niższa średnio o 20-30%, określone w kontraktach limity przyjęć są systematycznie przekraczane. Na opłatę świadczeń ponadlimitowych Branżowa Kasa Chorych Służb Mundurowych nie posiada środków finansowych. Należy jednocześnie zaznaczyć, iż udział regionalnych kas chorych w kontraktach z tymi placówkami jest minimalny.    Sytuację pogarsza dodatkowo fakt konieczności obligatoryjnego wypłacania podwyżek uposażeń dla żołnierzy zawodowych pełniących służbę w zakładach wojskowej służby zdrowia, a także nagród rocznych w oparciu o przepisy dotyczące wynagradzania służb mundurowych. Rzutują one w znacznym stopniu na wyższe koszty osobowe w tych jednostkach. Powyższe świadczenia nie są uwzględniane w kontraktach z kasami chorych, które zgodnie z zapisami ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym zobligowane są do zakupu świadczeń zdrowotnych.    Dodatkowymi czynnikami obciążającymi budżet szpitali jest postępujący wzrost cen, zwłaszcza leków.    Sytuacja finansowa resortu obrony narodowej nie pozwala na pełne pokrycie kosztów zadań zlecanych samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej (na przykład zadań mobilizacyjnych), co dodatkowo pogarsza sytuację ekonomiczną szpitali wojskowych.    Powyższe uwarunkowania mają pełne odniesienie również do sytuacji X Klinicznego Szpitala Wojskowego w Bydgoszzcy. Główną przyczyną trudności finansowych szpitala jest wysokość kontraktu z Branżową Kasą Chorych Służb Mundurowych. Zgodnie z kontraktem cena hospitalizacji jest o około 40% niższa w porównaniu z rokiem poprzednim. Niewielki udział regionalnej kasy chorych w finansowaniu udzielanych przez szpital świadczeń zdrowotnych jest dodatkowym zjawiskiem niekorzystnie wpływającym na płynność finansową tej jednostki.    Nie ustrzeżono się również błędów w zarządzaniu szpitalem, między innymi opóźniając proces restrukturyzacji zatrudnienia pozostającego w zupełnej dysproporcji do pozyskiwanych przez szpital środków finansowych. W związku z powyższym organ założycielski zmuszony został do podjęcia bardzo radykalnych działań prowadzących do zahamowania pogłębiającego się deficytu finansowego szpitala. W tym celu rozpoczęto restrukturyzację zatrudnienia do ekonomicznie uzasadnionego poziomu, jak również wdrożono szereg działań racjonalizujących, mających ograniczyć nieuzasadnione wydatki szpitala.    Biorąc pod uwagę wysoki poziom świadczeń medycznych udzielanych w X Klinicznym Szpitalu Wojskowym w Bydgoszczy, jego nowoczesne wyposażenie i zaplecze w zakresie infrastruktury oraz rolę placówki w systemie zabezpieczenia medycznego sił zbrojnych, likwidacja szpitala nie jest możliwa. W związku z powyższym szpital podejmuje przedstawione powyżej działania racjonalizująco-oszczędnościowe. Pomoc w łagodzeniu trudności finansowych szpitala zadeklarowała również Branżowa Kasa Chorych Służb Mundurowych.    W ramach przygotowywanego ˝Programu rozwoju Sił Zbrojnych RP na lata 2001-2006˝ przewiduje się określone zmiany w zakresie potencjału wojskowego służby zdrowia. Zmierzać one będą w kierunku pozostawienia w strukturach resortu obrony narodowej tylko tych placówek, które są niezbędne z punktu widzenia zabezpieczenia medycznego sił zbrojnych. Adekwatnie do tego zmniejszana będzie liczba żołnierzy zawodowych korpusu medycznego. Planuje się uwzględnienie X Klinicznego Szpitala Wojskowego w Bydgoszczy w docelowym modelu sił zbrojnych.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Maciej Piróg    Warszawa, dnia 23 sierpnia 2000 r.