Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie konsekwencji wejścia w życie ustawy Prawo telekomunikacyjne

   Odpowiadając na pismo pani poseł Izabelli Sierakowskiej z dnia 4 czerwca 2001 r. dotyczące konsekwencji wejścia w życie ustawy Prawo telekomunikacyjne uprzejmie wyjaśniam, co następuje:    W chwili obecnej trwają zaawansowane prace nad projektem ustawy zmieniającej ustawę Prawo telekomunikacyjne. Niniejszy projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo telekomunikacyjne ma na celu m.i. dokonanie zmian w zakresie regulacji dotyczących zasad dopuszczania do czasowego używania urządzeń telekomunikacyjnych podlegających obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami, bez dokumentu lub znaku potwierdzającego spełnianie zasadniczych wymagań.    Projekt przewiduje zmianę art. 93 ustawy Prawo telekomunikacyjne regulującego kwestię zasad dopuszczania do czasowego używania urządzeń telekomunikacyjnych podlegających obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami bez dokumentu lub znaku potwierdzającego spełnianie zasadniczych wymagań.    W związku z tym należy stwierdzić, że obecnie sprawę oceny zgodności i certyfikacji aparatury regulują dwa akty prawne:    1) ustawa z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw (DzU nr 43, poz. 489),    2) ustawa z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (DzU nr 73, poz. 852).    Oba akty prawne przystosowują prawo polskie do prawa unijnego (dyrektywy nowego podejścia) w zakresie oceny zgodności i certyfikacji. Generalnie wystawiane są:    1) certyfikaty jakości, tj. dotyczące produkcji oraz wykonywania usług,    2) certyfikaty bezpieczeństwa (wyroby oznakowane są literami CE).    W Polsce rozszerzono zakres przedmiotowy poddawany ocenie zgodności, który obejmuje eliminację zagrożeń stwarzanych przez wyroby dla życia lub zdrowia użytkowników i konsumentów oraz dla mienia lub środowiska. Tym rozszerzeniem jest przepis art. 91 ust. 1, w którym wskazano: urządzenia końcowe przeznaczone do dołączenia do zakończeń sieci publicznej, osprzęt przeznaczony do dołączania urządzeń końcowych do sieci telekomunikacyjnej oraz urządzenia radiowo-nadawcze lub nadawczo-odbiorcze podlegające obowiązkowi oceny zgodności z wymaganiami zasadniczymi. Wynikiem pozytywnej oceny będą: certyfikaty zgodności, deklaracja zgodności albo (zgodnie z ustawą o łączności - do czasu ich ˝wygaśnięcia˝, tzn. tych świadectw) świadectwo homologacji lub znak wskazujący na posiadanie przez urządzenie takiego świadectwa.    W obu ustawach zawarte są wymagania ogólne, zaś brak jest przepisów wykonawczych i przepisów przejściowych pomiędzy dotychczas stosowaną procedurą wydawania świadectw homologacji a procedurą oceny zgodności urządzeń telekomunikacyjnych. W praktyce doprowadziło to do całkowitego zablokowania możliwości realizacji oceny zgodności i certyfikacji urządzeń telekomunikacyjnych w kraju z powodu:    1) zgodnie z art. 91 ustawy Prawo telekomunikacyjne obowiązkowi oceny zgodności z wymaganiami zasadniczymi podlegają urządzenia końcowe, osprzęt oraz urządzenia radiowe nadawcze i nadawczo-odbiorcze. Dokumentem potwierdzającym, że urządzenie spełnia zasadnicze wymagania jest certyfikat zgodności (art. 91 ust. 2), natomiast zgodnie z proponowanym brzmieniem art. 93, ˝okresie przejściowym˝, prezes URT, w drodze decyzji, może na czas określony dopuścić używanie urządzenia telekomunikacyjnego podlegającego obowiązkowej ocenie z zasadniczymi wymaganiami bez dokumentu lub znaku potwierdzającego spełnianie zasadniczych wymagań w kilku przypadkach wskazanych w ustawie. W tej sytuacji konieczne staje się rozszerzenie katalogu zawartego w art. 93 ustawy o lit. d), co pozwoli na poddanie procedurom opisanym w art. 93 ustawy urządzeń przestarzałych, technicznie zużytych, które znalazły się w eksploatacji przed dniem 1 stycznia 1995 r. Chodzi tutaj głównie o urządzenia znajdujące się w eksploatacji spółki Telekomunikacja Polska SA, które w świetle przepisów wskazanych ustaw prezes URT musiałby wyłączyć z eksploatacji. Problem powyższy dotyczy przede wszystkim central telefonicznych funkcjonujących na terenach słabo zurbanizowanych. Ponadto z uwagi na względy natury ekonomicznej (koszt badań) brak uzasadnienia dla prowadzenia badań dotyczących tych urządzeń, gdyż zakłada się w niedługim czasie ich wymianę na nowe;    2) zgodnie z ustawą o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw, jednostka notyfikowana, która może wydać certyfikat zgodności, musi posiadać akredytację, a następnie notyfikację w zakresie określonym we wniosku o udzielenie akredytacji. W art. 93 ust. 1 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego używa się pojęcia ˝laboratorium˝ oraz ˝akredytowane laboratorium˝.    Regulacja wprowadzana w pkt 2 ust. 1 art. 93 stanowi, iż podstawą wydania decyzji będzie jedynie wykorzystanie wyników badań wykonanych przez laboratoria nieposiadające akredytacji (niebędące zatem zgodnie z art. 33 ustawy o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw organem uprawnionym w rozumieniu art. 91 ust. 1 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego). Urząd/organ nie musi posiadać odpowiedniego oprzyrządowania, gdyż stwierdza tylko zgodność odpowiedniej normy/wymagania z wynikiem badania.    Notyfikacji udzieli minister właściwy ze względu na przedmiot oceny po spełnieniu przez ubiegającego się o nią warunków wymienionych w ustawie; w tym przypadku tym ubiegającym się może być w przyszłości np. Instytut Łączności, URT lub inny podmiot, który uzyska wcześniej akredytację.    Obecnie żadna jednostka w kraju nie posiada akredytacji, a w konsekwencji i notyfikacji w zakresie certyfikacji urządzeń określonych w art. 91 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne.    Zgodnie z proponowaną nowelizacją prezes URT będzie mógł wydawać decyzje dopuszczające czasowe używanie urządzeń zgodnie z postanowieniem art. 93 ustawy, do chwili rozpoczęcia wydawania certyfikatów zgodności lub znaków zgodności przez jednostki notyfikowane, m.in. biorąc za podstawę wyniki pomiarów wykonywanych przez akredytowane laboratoria i oceniając, czy są one zgodne z wymaganiami, gdyż taka jest rola jednostki notyfikowanej; w tym przypadku rolę jednostki notyfikowanej spełniał będzie prezes URT, oceniając wyniki badań, przy czym w decyzji (pozwoleniu) określone będą warunki dopuszczenia czasowego używania urządzenia telekomunikacyjnego. W konsekwencji w okresie przejściowym każde urządzenie oznakowane będzie numerem takiej decyzji.    W związku z tym proponuje się wprowadzenie upoważnienia dla ministra właściwego ds. łączności do wydania aktu wykonawczego dotyczącego omówionej wcześniej decyzji (do której będzie miał zastosowanie K.p.a.) określającego wzory wniosków o jej wydanie oraz rodzaj dokumentów wymaganych do rozpatrzenia tych wniosków. Proponowana zmiana ma charakter prokonsumencki, co w aspekcie społecznym ma doniosłe znaczenie.    Pozostając w przekonaniu, iż powyższe wyjaśnienia uzna pan za wyczerpujące    Łączę wyrazy szacunku    Minister    Tomasz Szyszko    Warszawa, dnia 29 czerwca 2001 r.