Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie weryfikacji orzeczeń trwałych o niepełnosprawności

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przesłaną przy piśmie z dnia 6 kwietnia 2001 r., znak: SPS-0202-6227/01, interpelacją poseł Anny Filek w sprawie wzywania na komisje lekarskie osób posiadających trwałą grupę inwalidzką lub orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy na trwałe, uprzejmie wyjaśniam, że wszczęcie i tryb postępowania, w wyniku którego sprawa może zostać skierowana do ponownego rozpatrzenia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, regulują przepisy dotyczące bezpośredniego nadzoru nad wykonywaniem orzecznictwa o niezdolności do pracy.    Stosownie do rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z dnia 8 sierpnia 1997 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy do celów rentowych (DzU nr 99, poz. 612) bezpośredni nadzór nad prawidłową, zgodną z przepisami prawa i zasadami orzecznictwa o niezdolności do pracy działalnością lekarzy orzeczników ZUS sprawuje główny lekarz orzecznik zakładu. W ramach sprawowania bezpośredniego nadzoru główny lekarz orzecznik oddziału ZUS, między innymi w przypadku wątpliwości co do zgodności orzeczenia ze stanem faktycznym lub zasadami orzekania o niezdolności do pracy, przedstawia naczelnemu lekarzowi zakładu wnioski dotyczące orzeczeń wymagających rozpatrzenia w trybie zwierzchniego nadzoru.    Zgodnie z art. 14 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DzU nr 162, poz. 1118, z późn. zm.) nadzór nad wykonywaniem orzecznictwa o niezdolności do pracy sprawuje prezes zakładu. Nadzór ten obejmuje:    - kontrolę prawidłowości i jednolitości stosowania zasad orzecznictwa o niezdolności do pracy przez lekarzy orzeczników ZUS,    - udzielanie lekarzom orzecznikom ZUS wytycznych w zakresie stosowania zasad orzecznictwa o niezdolności do pracy,    - prawo przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez lekarza orzecznika ZUS, jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w pkt. 1, zostanie stwierdzony brak zgodności orzeczenia ze stanem faktycznym lub zasadami orzecznictwa o niezdolności do pracy.    Zgodnie z § 13 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli w toku kontroli prawidłowości i jednolitości stosowania zasad orzecznictwa o niezdolności do pracy przez lekarzy orzeczników ZUS lub przy rozpatrywaniu wniosków głównych lekarzy orzeczników oddziałów ZUS dotyczących orzeczeń wymagających rozpatrzenia w trybie zwierzchniego nadzoru nad wykonywaniem orzecznictwa o niezdolności do pracy stwierdzony zostanie brak zgodności orzeczenia ze stanem faktycznym lub zasadami orzecznictwa o niezdolności do pracy, naczelny lekarz zakładu - który stosownie do § 13 ust. 1 cytowanego rozporządzenia sprawuje nadzór nad wykonywaniem orzecznictwa o niezdolności do pracy w imieniu prezesa zakładu - może:    - zlecić uzupełnienie dokumentacji lekarskiej lub zawodowej, w szczególności przez skierowanie osoby, której orzeczenie dotyczy, na badanie przez lekarzy konsultantów, psychologa, na badania dodatkowe lub na obserwację szpitalną,    - przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez lekarza orzecznika ZUS.    Przekazując powyższe, uprzejmie informuję, że w 2000 r. lekarze orzecznicy ZUS wydali łącznie 1 128 321 orzeczeń. We wskazanym wyżej trybie zwierzchniego nadzoru nad wykonywaniem orzecznictwa o niezdolności do pracy rozpatrzono łącznie 5432 sprawy. Z liczby tej do ponownego rozpatrzenia przez lekarza orzecznika ZUS skierowanych zostało 2400 orzeczeń, co stanowi ok. 0,2% łącznej liczby orzeczeń wydanych w 2000 r. przez lekarzy orzeczników ZUS.    Łączę wyrazy szacunku    Podsekretarz stanu    Irena Boruta    Warszawa, dnia 27 kwietnia 2001 r.