Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie rozporządzenia ministra finansów z dnia 7 grudnia 2001 r. dotyczącego zwolnienia od cła towarów przewożonych w bagażu osobistym pasażera

   Odpowiadając na pismo pana posła z dnia 25 stycznia 2002 r. dotyczące rozporządzenia ministra finansów w sprawie zwolnienia od cła towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.    Przepisy nowelizujące Kodeks celny, w zakresie zwolnień celnych, które weszły w życie w dniu 1 stycznia 2002 r., uchwalił Sejm w dniu 22 grudnia 2000 r. (DzU z 2001 r. nr 12, poz. 92). Stosownie do postanowień art. 19014 § 1 Kodeksu celnego zwolnione od cła są towary przywożone w bagażu osobistym podróżnego przybywającego na polski obszar celny, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.    Powyższa regulacja wprowadziła zwolnienia celne dla towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego (art. 19014), przewidując odmienne normy ilościowe i wartościowe w przywozie towarów dla podróżnych:    - mających miejsce zamieszkania w strefie nadgranicznej,    - przekraczających granicę w związku z wykonywaną pracą w strefie nadgranicznej,    - przekraczających granicę w związku z wykonywaną pracą w zakresie obsługi środka transportu wykorzystywanego w ruchu międzynarodowym.    Szczegółowe normy ilościowe i wartościowe zostały uregulowane w rozporządzeniu ministra finansów z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie zwolnienia od cła towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego (DzU nr 148, poz. 1651), które jest wykonaniem delegacji zawartej w art. 19014 § 5 ustawy uchwalonej przez Sejm RP.    Pragnę zwrócić uwagę, iż nowelizacja ustawy Kodeks celny w zakresie zwolnień celnych w Polsce została przygotowana w celu harmonizacji polskiego prawa celnego z regulacjami Unii Europejskiej. Był to jeden z warunków zamknięcia obszaru negocjacyjnego ˝Unia celna˝.    Należy podkreślić, iż wprowadzenie niższych norm ilościowych dla mieszkańców strefy nadgranicznej jest zgodne z przepisami wspólnotowymi, które w ramach przepisów dotyczących zwolnień celnych umożliwiają krajom członkowskim wprowadzenie bardziej restrykcyjnych przepisów dla mieszkańców strefy nadgranicznej. W szeregu państw Unii Europejskiej ograniczenia dotyczące mieszkańców strefy nadgranicznej są bardziej rygorystyczne niż wprowadzone od 1 stycznia 2002 r. w Polsce, np. w Austrii mieszkańcy pasa nadgranicznego mogą wwieźć bez cła 0,25 l mocnego alkoholu i 1 l wina musującego, w Niemczech wwóz alkoholu przez ww. osoby jest zabroniony.    Chciałbym uprzejmie wyjaśnić, iż przepisy Kodeksu celnego, jak i ww. rozporządzenia ministra finansów nie wprowadzają ograniczeń ani zakazów uniemożliwiających ruch turystyczny mieszkańców strefy nadgranicznej Rzeczypospolitej Polskiej ani też nie zakazują dokonywania zakupów przez mieszkańców tej strefy. Rozporządzenie ministra finansów szczegółowo określa jedynie odmienne niższe normy ilościowe na wybrane towary, tj. alkohol, wyroby tytoniowe, perfumy i wody toaletowe, jeżeli przebywały one w strefie nadgranicznej kraju sąsiadującego z RP. Jednakże jeżeli osoba mieszkająca w strefie pasa nadgranicznego udowodni, iż jej pobyt za granicą miał miejsce poza strefą nadgraniczną (np. wyjazd turystyczny, zawodowy, religijny), jest ona wówczas traktowana na ogólnych zasadach, czyli podlega przepisom takim jak podróżny mieszkający poza strefą nadgraniczną.    Ograniczenie norm ilościowych na niektóre towary przywożone przez mieszkańców strefy nadgranicznej zostało również wprowadzone celem zapobieżenia rosnącemu przemytowi oraz nieograniczonemu przywozowi alkoholu i tytoniu na polski obszar celny i przepisy te zostały skierowane zarówno do osób krajowych, jak i zagranicznych.    Niewątpliwie należy się zgodzić ze stwierdzeniami pana posła dotyczącymi trudności w realizowaniu postanowień ww. rozporządzenia. Chciałbym jednak zauważyć, iż przepisy te są jednym z wielu elementów walki z przemytem ˝mrówkowym˝. Sytuacja, o której wspomina pan poseł, np. przeniesienie sklepu poza strefę nadgraniczną, może się zdarzyć, lecz podejmowanie takich działań przez tzw. mrówki powoduje znaczące utrudnienie i wręcz nieopłacalność procederu.    Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję pana posła, iż w chwili obecnej nie jest rozważana nowelizacja przedmiotowego rozporządzenia.    Sekretarz stanu    Wiesław Ciesielski    Warszawa, dnia 14 lutego 2002 r.