Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie sposobu przekazywania likwidowanych przedszkoli wojskowych na rzecz samorządu lokalnego na przykładzie Przedszkola Wojskowego nr 111 przy ul. Ładysława 9/11

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Pawła Poncyljusza w sprawie sposobu przekazywania likwidowanych przedszkoli wojskowych na rzecz samorządu lokalnego na przykładzie Przedszkola Wojskowego nr 111 przy ul. Ładysława 9/11 w Warszawie (1108), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Proces wygaszania działalności przedszkoli wojskowych poprzez przekazywanie ich do samorządu lokalnego lub likwidację rozpoczął się już w roku 1991, stosownie do zmniejszających się potrzeb w zakresie opieki przedszkolnej dzieci i sukcesywnej restrukturyzacji sił zbrojnych RP (zmniejszenia liczebności armii i likwidacji wielu jednostek wojskowych, a nawet całych garnizonów), a także do ograniczenia zadań niezwiązanych bezpośrednio z obronnością państwa.    Mając na uwadze aspekt społeczny zagadnienia, w pierwszej kolejności likwidowano przedszkola w garnizonach, w których przedszkola gminne były w stanie zaspokoić potrzeby całej społeczności lokalnej, w tym również rodzin wojskowych. Natomiast w miejscowościach, w których likwidacja takich placówek spowodowałaby deficyt miejsc przedszkolnych, przyjęto praktykę przekazywania władzom samorządowym mienia likwidowanych przedszkoli w celu utworzenia i dalszego prowadzenia przedszkoli samorządowych. Przyjęto jednocześnie zasadę, że warunkiem nieodpłatnego przekazywania mienia jest zapewnienie w nowo utworzonych placówkach samorządowych miejsc dla dzieci z rodzin wojskowych, a byłym pracownikom placówek wojskowych - miejsc pracy.    W latach 1999 i 2000, ze względu na dalsze zmniejszenie się populacji dzieci w wieku przedszkolnym oraz znaczny wzrost bezrobocia, powstały rezerwy miejsc w przedszkolach samorządowych. W rezultacie powstała sytuacja, w której gminy (organy powołane ustawowo do prowadzenia przedszkoli publicznych) likwidowały swoje placówki. Stąd też w roku 2001 proces likwidacji przedszkoli prowadzonych w resorcie obrony narodowej został przyspieszony i za zgodą ówczesnego ministra obrony narodowej zaplanowano likwidację 60 przedszkoli w latach 2001-2003. W ramach tego w minionym roku zlikwidowano 30 przedszkoli, z czego 10 przekazano do dalszego prowadzenia przez gminy. W 6 przypadkach - na wnioski gmin motywowane ich trudną sytuacją finansową - przesunięto termin przekazania z dnia 31 sierpnia na dzień 31 grudnia 2001 r. lub na rok 2002. Świadczy to o elastycznym podejściu resortu do propozycji gmin, które wyraziły wolę przejęcia mienia przedszkoli i dalszego prowadzenia placówek jako samorządowych.    W wyniku powyższego na dzień 1 stycznia 2002 r. pozostało w resorcie obrony narodowej 81 przedszkoli (o ok. 50% mniej niż w roku 1990).    Obecnie proces likwidacji przedszkoli jest kontynuowany i przewiduje się objęcie nim w roku bieżącym ok. 54 placówek, z czego ok. 30% zostanie przekazanych do dalszego prowadzenia przez gminy. Należy podkreślić, że ze względu na indywidualne rozpatrywanie problemu likwidacji każdego przedszkola liczba i terminy likwidacji mogą ulec zmianie stosownie do potrzeb lokalnych społeczności i możliwości gmin. Docelowo za niezbędne uważa się pozostawienie w resorcie 25 przedszkoli, których prowadzenie i funkcjonowanie w resorcie obrony narodowej jest konieczne ze względu na charakter garnizonu (garnizony oddalone, osiedla przy lotniskach wojskowych), gdzie brak jest placówek prowadzonych przez samorząd lub miejsc dla dzieci rodzin wojskowych w tych przedszkolach.    Na tle wyżej przedstawionej panu marszałkowi sytuacji pragnę zapewnić, że rozumiem zarówno obawy pracowników likwidowanych przedszkoli przed utratą pracy, jak i rodziców o utratę dobrze funkcjonujących przedszkoli. Należy jednakże liczyć się z realiami wynikającymi ze zmian zachodzących w kraju oraz siłach zbrojnych RP podlegających głębokiej restrukturyzacji związanej z likwidacją jednostek (garnizonów) wojskowych. Zmusza to do podejmowania często niepopularnych oraz trudnych społecznie decyzji, które przyczyniają się do zredukowania do niezbędnego minimum zadań niezwiązanych bezpośrednio z obronnością kraju. Jednocześnie istniejące rezerwy miejsc w przedszkolach samorządowych umożliwiają zlikwidowanie przedszkoli wojskowych bez większych skutków społecznych, tym bardziej że zmniejszająca się z każdym rokiem liczba dzieci w wieku przedszkolnym powoduje, że do przedszkoli wojskowych uczęszcza ich coraz mniej. Potwierdza to fakt, że w roku ubiegłym wszystkie dzieci z likwidowanych w wojsku przedszkoli znalazły opiekę w przedszkolach samorządowych.    Odnosząc się do zasygnalizowanej potrzeby przygotowania przepisów obowiązujących cały resort w kwestii likwidowania przedszkoli wojskowych, proszę przyjąć, co następuje.    Przedszkola wojskowe działają przy jednostkach wojskowych jako placówki publiczne na zasadach określonych w ustawie z dnia 9 lipca 1991 r. o systemie oświaty (DzU z 1996 r. nr 67, poz. 329, z późn. zm.) oraz przepisach wykonawczych do tej ustawy, analogicznie jak placówki samorządowe.    Pragnę podkreślić, że w każdym przypadku likwidacja przedszkola następuje na wniosek dowódcy właściwej jednostki wojskowej. Musi on zawierać informację o spełnieniu warunków określonych w art. 59 i 84 ust. 3 przywołanej wyżej ustawy, w tym w szczególności o możliwości zapewnienia dzieciom opieki w innych przedszkolach działających w danej miejscowości oraz propozycję racjonalnego zagospodarowania mienia placówki. Wniosek adresowany do ministra obrony narodowej, zaopiniowany przez właściwego dowódcę okręgu wojskowego i rodzaju sił zbrojnych, jest podstawą opracowania zarządzenia ministra obrony narodowej w sprawie likwidacji przedszkola. Każdorazowo rozpatrywany jest aspekt społeczny problemu i skutki tej decyzji dla lokalnej społeczności wojskowej, a odpowiednia informacja przekazywana jest rodzicom i kuratorium oświaty przynajmniej na 6 miesięcy przed planowanym zamierzeniem.    W przypadku zadeklarowania przez gminę woli dalszego prowadzenia przedszkola mienie to zostaje udostępnione gminie nieodpłatnie poprzez Agencję Mienia Wojskowego lub Wojskową Agencję Mieszkaniową. Warunkiem takiego przekazania jest podjęcie przez radę miasta lub gminy stosownej uchwały o przejęciu przedszkola, deklaracja władz miasta o utrzymaniu charakteru przekazywanego obiektu, zapewnienie dzieciom kadry zawodowej miejsc w przejmowanej placówce i zatrudnienie dotychczasowych pracowników w utworzonym przedszkolu samorządowym.    W roku bieżącym podpisałem 5 zarządzeń likwidujących omawiane placówki, 4 dalsze zarządzenia są już przygotowane do podpisu, a kolejnych 30 poddawanych jest procedurze uzgodnieniowej. Czynnikiem, który powoduje czasem pewne opóźnienia w procesie przygotowywania dokumentów likwidacyjnych przedszkoli, nie jest brak stosownych uregulowań prawnych, które obowiązywałyby cały resort obrony narodowej w tej materii czy w ogóle instrumentów prawnych pozwalających na dokonywanie takich likwidacji, lecz konieczność uwzględnienia wspomnianych wyżej skutków dla rodzin wojskowych.    W odniesieniu do sygnalizowanej likwidacji Przedszkola Wojskowego nr 111 pragnę poinformować, że 8 maja br. podpisałem zarządzenie nr 12/MON w sprawie likwidacji Przedszkola nr 111 w Warszawie przy Jednostce Wojskowej nr 1153 w Warszawie. Przewiduje ono przekazanie mienia nieruchomego i ruchomych składników majątku przedszkola Agencji Mienia Wojskowego z przeznaczeniem dla gminy Warszawa-Centrum celem utworzenia przedszkola samorządowego. Warunkiem udostępnienia gminie mienia przedszkola będzie zatrudnienie w placówce samorządowej pracowników likwidowanego przedszkola oraz zapewnienie w niej miejsc dzieciom z rodzin wojskowych.    Przedstawiając panu marszałkowi powyższe, liczę na zrozumienie dla podejmowanych działań wynikających z potrzeby ograniczenia w resorcie obrony narodowej - do niezbędnego minimum - zadań niezwiązanych bezpośrednio z obronnością kraju i mam nadzieję, że niniejsze wyjaśnienia uzna pan marszałek za wyczerpujące.    Łączę wyrazy szacunku    Minister    Jerzy Szmajdziński    Warszawa, dnia 29 maja 2002 r.