Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie braku propozycji rozwiązań bytowych dla kadry oficerskiej, rodzin żołnierzy i pracowników cywilnych w rozwiązywanych garnizonach

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Bogusława Wontora w sprawie braku propozycji rozwiązań bytowych dla kadry oficerskiej, rodzin żołnierzy i pracowników cywilnych w rozwiązywanych garnizonach (159) uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Trwający aktualnie proces restrukturyzacji sił zbrojnych jest konsekwencją uwarunkowań politycznych, wojskowych i ekonomicznych wynikających m.in. z naszego członkostwa w NATO. Zachodzące zmiany zdeterminowały konieczność dokonania głębokich przekształceń w Siłach Zbrojnych RP. Dotyczy to przede wszystkim zmian w składzie strukturalnym i ilościowym związków operacyjnych i taktycznych oraz modernizacji systemów dowodzenia, a także uzbrojenia.    Zakładany stan liczebny Sił Zbrojnych RP (150 tys. stanowisk etatowych) w przyjętym przez Radę Ministrów w dniu 30 stycznia br. ˝Programie przebudowy i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP w latach 2001-2006˝ powoduje konieczność zlikwidowania określonej ilości związków taktycznych i samodzielnych oddziałów, a także znaczną redukcję utrzymywanych w czasie pokoju stanów osobowych. W praktyce oznacza to likwidację, przeformowanie lub przedyslokowanie wielu jednostek wojskowych.    Pragnę w tym miejscu zapewnić pana marszałka, iż przy planowaniu wszelkich zmian w odniesieniu do konkretnych jednostek kierowano się głównie względami operacyjnymi, stanem wyposażenia oraz możliwościami szkolenia. Brano także pod uwagę ogólne koszty utrzymania jednostek związane z eksploatacją infrastruktury koszarowej i garnizonowej.    W wyniku dokonanych analiz oceniono, iż w garnizonie Gubin rozformowaniu ulegnie 5 Brygada Zmechanizowana oraz 5 Pułk Przeciwlotniczy. W związku z powyższym na mocy rozkazu szefa Sztabu Generalnego WP Nr Pf 66/Org./P5 z dnia 28 lutego 2001 r. stanowiska służbowe utraciło 448 żołnierzy zawodowych, w tym 43 oficerów starszych, 114 oficerów młodszych, 167 chorążych i 124 podoficerów zawodowych.    Pozwolę sobie w tym miejscu nie zgodzić się z opinią pana posła B. Wontora, iż brak jest dostatecznej troski o los kadry likwidowanych jednostek. Pragnę podkreślić, iż w kontekście potrzeby dokonania niezbędnych przekształceń struktury kadry zawodowej w pierwszej kolejności ˝zagospodarowywana˝ jest kadra o wysokich i przydatnych dla sił zbrojnych kwalifikacjach, w pełni dyspozycyjna (w wielu przypadkach zaistnieje konieczność zmiany miejsca zamieszkania) oraz nieposiadająca wysługi uprawniającej do nabycia minimalnych praw emerytalnych. Ministerstwo Obrony Narodowej w ramach swoich ustawowych kompetencji dąży do realizacji działań personalnych w stosunku do kadry zawodowej restrukturyzowanych jednostek wojskowych zarówno zgodnie z obowiązującą pragmatyką kadrową, jak i w interesie oficerów, chorążych i podoficerów, a także pośrednio ich rodzin. W wyniku intensywnych działań kadrowych ofertę dalszej służby w Śląskim Okręgu Wojskowym i poza nim otrzymało 376 żołnierzy, w tym 23 oficerów starszych, 106 oficerów młodszych, 148 chorążych i 99 podoficerów zawodowych. Stosowne rozkazy w przedmiotowych sprawach są w trakcie realizacji. Ponadto dnia 4 grudnia br. wyraziłem zgodę na uruchomienie rezerwy kadrowej w odniesieniu do oficerów, którzy nie posiadają prawa do zaopatrzenia emerytalnego w pełnym zakresie, a jednocześnie spełniają ustawowe warunki wymagane w przypadku przeniesienia do rezerwy. W garnizonie Gubin 11 oficerów wyraziło zgodę na przeniesienie do rezerwy. Decyzja w tej sprawie ukaże się jeszcze w tym roku.    Z przedstawionych powyżej danych liczbowych wynika, że tylko kilkunastu oficerów z tego garnizonu nie zostało ˝zagospodarowanych˝. Są to żołnierze oczekujący na odpowiedź w sprawie przeniesienia ich do innych garnizonów lub w odniesieniu do których podjęto procedurę wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy. Pozwolę sobie poinformować pana marszałka, że są to oficerowie z pełną wysługą emerytalną lub ci, którzy nie wyrazili zgody na przyjęcie proponowanych stanowisk służbowych. Niech mi wolno będzie dodać, iż przy tak wielkich zmianach, jakie towarzyszą polskim siłom zbrojnym w dążeniu do osiągnięcia 150-tysięcznej armii, należy liczyć się z tym, iż niestety zdarzą się przypadki, kiedy trzeba będzie zwolnić żołnierza zawodowego pomimo spełniania przez niego wszystkich niezbędnych wymagań do dalszego kontynuowania służby.    Jeśli chodzi natomiast o nieruchomości wojskowe znajdujące się w garnizonie Gubin i Gubin Komorów, to pragnę poinformować pana marszałka, iż według danych pochodzących z przeprowadzonej w 1997 r. kontroli stanu sprawności technicznej i wartości użytkowej w zasobie tym występują szczególnie wysokie wskaźniki zużycia obiektów kubaturowych, jak i infrastruktury technicznej. W garnizonie Gubin wynoszą one średnio ok. 41% i znacznie przekraczają ogólny wskaźnik występujący w Siłach Zbrojnych RP, który wynosi ok. 31,7%. W lepszym stanie technicznym były obiekty w garnizonie Gubin Komorów, gdzie średnie zużycie wynosiło ok. 28%.    W tym miejscu na podkreślenie zasługuje fakt, że zużycie przekraczające 40% jest granicą, powyżej której jakiekolwiek odtworzenie substancji wiąże się z potrzebą przeprowadzenia rachunku ekonomicznej opłacalności remontu. Pragnę także poinformować, iż strzelnice, o których wspomina w swoim wystąpieniu pan poseł B. Wontor, z uwagi na zużycie przekraczające 43% nie spełniają wymagań dopuszczenia do eksploatacji z uwagi na brak stref ochronnych oraz brak dokumentacji technicznej i formalnoprawnej.    Z przykrością muszę przyznać, iż problem zagospodarowania obiektów wojskowych po likwidowanym garnizonie pozostaje nadal otwarty. Pragnę jednak zapewnić, iż podjęto działania zmierzające do zagospodarowania tych obiektów. Czynione są starania, aby w jednym z kompleksów utworzyć jednostkę penitencjarną. W tej sprawie burmistrz miasta Gubin wystąpił do Ministerstwa Sprawiedliwości oraz dyrektora generalnego Centralnego Zarządu Służby Więziennej. Władze Gubina prowadzą także rozmowy z inwestorami zagranicznymi.    Pozwolę sobie w tym miejscu wskazać, że nie we wszystkich likwidowanych garnizonach występują problemy z zagospodarowaniem obiektów wojskowych. Za przykład niech posłuży Gorzów Wielkopolski, w którym wszystkie obiekty (łącznie 186 i 996 ha terenu) zostały zagospodarowane. Podobnie sytuacja wygląda w Kostrzynie n.Odrą, w którym obiekty zostały zagospodarowane m.in. przez Sąd Grodzki, Kostrzyńskie Centrum Kultury, prywatne zakłady handlowo-usługowe, hurtownie, sklepy, a także przekształcone w mieszkania komunalne.    Zdaję sobie sprawę z faktu, że Gubin jest miastem ˝żyjącym z wojska˝, zaś decyzja o likwidacji garnizonu spowodowała znaczne pogorszenie sytuacji ekonomicznej oraz ujemne skutki społeczne, zwiększając stopę bezrobocia w tym mieście. W pełni rozumiem rozgoryczenie kadry i mieszkańców Gubina, jednakże jako minister obrony narodowej muszę kierować się przede wszystkim potrzebami obronności państwa i interesem Sił Zbrojnych RP oraz realnymi możliwościami budżetowymi.    Przekazując powyższe wyjaśnienia, żywię nadzieję, iż przyjmie je pan marszałek ze zrozumieniem.    Łączę wyrazy szacunku    Minister    Jerzy Szmajdziński    Warszawa, dnia 27 grudnia 2001 r.