Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zmian organizacyjnych w zarządzaniu drogami publicznymi

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Władysława Stępnia uprzejmie wyjaśniam, że przeprowadzona z dniem 1 stycznia 1999 r. reforma drogownictwa, która doprowadziła do podziału jednolitej organizacji drogowej podległej ministrowi transportu i gospodarki morskiej, przeprowadzona została z uwzględnieniem postulatów zgłaszanych przez przedstawicieli samorządu terytorialnego. Z ich inicjatywy powstała nowa kategoria dróg publicznych - drogi powiatowe oraz powołani zarządcy dróg na każdym szczeblu samorządu.    Trzyletni okres funkcjonowania nowej organizacji potwierdza ujemne skutki reformy, o których mowa w wystąpieniu pana posła, tj. rozdrobnienie środków na drogi, zwiększone koszty administracyjne, nieracjonalne utrzymanie zimowe i letnie. W obowiązującym systemie prawnym brak jest możliwości skoordynowania działań poszczególnych zarządców. Każdy z zarządców działa niezależnie, brak hierarchicznego podporządkowania. Problemy pojawiają się już na etapie porządkowania istniejącej sieci drogowej. Zmiana kategorii dróg pomimo słusznych przesłanek jest niemożliwa z uwagi na brak porozumienia pomiędzy zarządcami (zwłaszcza pomiędzy zarządcą drogi powiatowej i gminnej). Nie są realizowane obowiązki zarządców w zakresie prowadzenia ewidencji dróg, gromadzenia i przekazywania danych. Brak możliwości zachowania jednolitych standardów utrzymania na ciągach drogowych zarządzanych przez różnych zarządców.    Wskutek przejęcia większości dróg przez samorządy i pozostawienia w administracji rządowej jedynie głównych dróg w kraju (ok. 18 tys. km) powstają dodatkowe problemy:    1. Brak możliwości utworzenia spójnej sieci dróg o dopuszczalnym zwiększonym nacisku na oś. W wyniku podziału byłych dróg krajowych na dwie kategorie - nowych krajowych i wojewódzkich powstały przerwy w sieci dróg o dopuszczalnym zwiększonym do 10 ton nacisku na oś. Zarządcy dróg wojewódzkich odmawiają dopuszczenia na ich drogach ruchu ciężkiego, pomimo że przed reorganizacją ruch taki się odbywał.    2. W przypadku remontu drogi krajowej czy wystąpienia innej przeszkody uniemożliwiającej ruch pojazdów brak możliwości zorganizowania objazdów drogami samorządowymi (brak zgody zarządców).    3. Problem zarządzania drogami krajowymi w woj. śląskim gdzie liczne miasta na prawach powiatu powodują ciągłą zmianę zarządcy, a co za tym idzie zmianę standardu utrzymania i trudności w ustaleniu odpowiedzialności.    W świetle powyższego przedstawione przez pana posła propozycje ograniczena liczby zarządców uważam za słuszne. Problemem będą jednak skutki finansowe kolejnej reorganizacji. Wskutek poprzedniej pieniędzy na drogi nie przybyło, lecz są inaczej dzielone. Zarządcy dróg samorządowych nie ukrywają, że część środków pochodzących z części drogowej subwencji ogólnej, pomimo że nie zabezpiecza potrzeb drogownictwa, jest przeznaczana przez samorządy na inne cele.    Z poważaniem    Minister    Marek Pol    Warszawa, dnia 19 marca 2002 r.