Kierując się poczuciem odpowiedzialności za rozwój oferty kulturalnej w regionie i przyjmując, że w obliczu otwartej przestrzeni europejskiej tradycja i kultura odgrywają szczególną rolę w kształtowaniu narodowej tożsamości, pragn

Interpelacja w sprawie polityki kulturalnej państwa w świetle wykorzystania środków pochodzących z dopłat do stawek w grach stanowiących monopol państwa

   Kierując się poczuciem odpowiedzialności za rozwój oferty kulturalnej w regionie i przyjmując, że w obliczu otwartej przestrzeni europejskiej tradycja i kultura odgrywają szczególną rolę w kształtowaniu narodowej tożsamości, pragnę zwrócić uwagę na konieczność takiego podziału publicznych środków finansowych znajdujących się w dyspozycji Ministra Kultury, który uwzględniałby rzeczywiste potrzeby regionów, samorządowych instytucji kultury oraz podmiotów sektora organizacji pozarządowych i zachowałby właściwe proporcje w zaspokajaniu potrzeb instytucji państwowych i samorządowych.    Z zadowoleniem przyjęte zostały przez środowiska kulturalne ustawowo uregulowane możliwości promowania i wspierania zadań z zakresu kultury finansowanych lub dofinansowywanych ze środków pochodzących z dopłat do stawek w grach stanowiących monopol państwa.    Jednak w ślad za tą możliwością finansową Minister Kultury nie określił kryteriów wykorzystania tych środków. Co więcej, wciąż nie można określić ich szacunkowej wartości (pojawiają się informacje o kwocie 120 mln rocznie). Wiele instytucji i podmiotów z Województwa Małopolskiego negatywnie ocenia dotychczasowe działania Ministra Kultury podjęte w roku 2003 i uważa, że naruszają one zaufanie i wiarygodność władzy publicznej. Środek specjalny pozostający w wyłącznej dyspozycji Ministra Kultury pozwala Ministrowi na swobodne dysponowanie według absolutnie uznaniowych zasad. Słusznie pojawiają się głosy oburzenia, skoro obserwuje wybiórczy i irracjonalny sposób wykorzystania tych dodatkowych środków, jakimi może dysponować Minister Kultury na rzecz zaspokajania ważnych potrzeb i aspiracji wszelkich podmiotów sektora kultury. Również z dyskusji na posiedzeniu Komisji Kultury i Środków Przekazu Sejmu RP w dniu 18 września 2003 r. można wyciągnąć wnioski, że znaczna część środków finansowych pochodzących z dopłat do stawek w grach stanowiących monopol Państwa została już podzielona, zanim złożone zostały wnioski podmiotów określonych w rozporządzeniu Ministra (w tym samorządów województw). Na posiedzeniu Komisji Kultury i Środków Przekazu Sejmu RP podano informację, że Minister Waldemar Dąbrowski decyduje się przeznaczyć z puli totalizatora kwotę 50 mln zł na produkcję filmów.    W sytuacji drastycznych zmian w kształtowaniu finansów jednostek samorządów terytorialnych niezbędne jest przyjęcie przez Ministra Kultury takich zasad, z których jasno będzie wynikać, że Ministerstwo Kultury prowadzi politykę kulturalną zgodną z zasadami decentralizmu. Środowiska kulturalne oraz organizatorzy instytucji kultury z Województwa Małopolskiego (samorządy gminne, powiatowe i wojewódzki) postulują, aby Minister Kultury w kreowanej przez siebie polityce kulturalnej uwzględnił także rolę i znaczenie kultury w Małopolsce oraz jej pozycję wynikającą z zasobów dziedzictwa kulturowego. Oczekują, że rozdział tych dodatkowych środków będzie czytelny i jasny.    Podmioty sektora kultury z całego kraju powinny mieć pełną możliwość skorzystania ze środków pozostających w gestii Ministra Kultury i pochodzących z dopłat do stawek w grach stanowiących monopol Państwa.    Tymczasem np. w artykule Jacka Cieślaka pt. ˝Nadrabianie zaległości˝ (˝Rzeczpospolita˝ - Kultura, nr 241 z 15 października 2003 r.) zamieszczona jest informaja, że ˝od 1 października tego roku średnio o 1300 zł brutto miesięcznie wzrosły płace kustoszy, konserwatorów, aktorów, muzyków. Minister będzie też dysponował sumą około 100 mln zł z lotto na wydarzenia i inwestycje˝ Podwyżki te obejmują jednak wyłącznie narodowe instytucje kultury podległe Ministrowi Kultury...    Zwracam uwagę Ministrowi Kultury, że z najwyższym niepokojem obserwuje się przejawy rosnącej centralizacji inicjatyw programowych i finansowych służących kulturze. Takie działania należy uznać za sprzeczne z tendencjami odpowiedzialnej polityki kulturalnej prowadzonej w regionach w oparciu o dostępne instrumenty funduszy wspólnoty europejskiej.    Wyrażam głęboką nadzieję, że Minister Kultury w ramach posiadanych kompetencji dołoży maksymalnych starań, aby finansowanie kultury i dziedzictwa kultowego oparte było na zasadach jawności, efektywności i konkurencyjności.    W tym zakresie zgłaszam interpelację poselską.    1. Jak w sytuacji odgórnego wprowadzenia dysproporcji w finansowaniu instytucji kulturalnych samorządowych i centralnych Minister widzi dalsze funkcjonowanie teatrów, filharmonii, oper, muzeów i innych instytucji kultury prowadzonych przez samorządy, a przejętych w dniu 1 stycznia 1999 r. w wyniku reformy ustrojowej państwa?    2. Czy samorządy mogą liczyć na rezerwę, która każdego roku była rozdzielana na ich potrzeby?    3. Czy przeznaczanie tak dużej kwoty na produkcję filmową, i tak finansowaną z pieniędzy publicznych poprzez Telewizję Polską, jest potrzebne i uzasadnione?    Z poważaniem    Poseł Barbara Marianowska    Tarnów, dnia 19 listopada 2003 r.





sargasso.rzeszow.pl obojczyk.radom.pl odjazd.olsztyn.pl stypendium.bialystok.pl locha.warszawa.pl Dekoracje okien rusztowania elewacyjne oświetlenie domu Podnośniki pozycjonowanie biżuteria sklep Alarm samochodowy Zamki centralne Kraków Kraków autoalarmy