Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie zwrotów bezpośrednich podatku VAT podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą, na przykładzie Towarzystwa Finansowo-Leasingowego SA w Zielonej Górze

   Szanowny Panie Ministrze! Poruszony poniżej przeze mnie problem dotyczy sporu związanego z naliczonym przez Urząd Skarbowy w Zielonej Górze wymiarem podatku VAT za okres: IV-XII 1995 r., który spowodował wielomilionowe straty finansowe i doprowadził do całkowitego zaprzestania działalności Towarzystwa Finansowo-Leasingowego S.A. w Zielonej Górze.    Zdaniem właścicieli służby skarbowe bez podstaw prawnych doprowadziły do takiego stanu, a trwanie przez nie w uporze spowodowało pozbawienie pracy ponad 40 osób oraz utratę przez Skarb Państwa ok. 2 mln zł tytułem zwrotu samych odsetek od nienależnie pobranego podatku.    Problem ten jest znany Ministerstwu Finansów. Występował w tej sprawie bezpośrednio poszkodowany Prezes Towarzystwa Pan Marek Isański. W tej sprawie do Ministra Finansów składał interpelację poselską w 2003 r. (interpelacja z 27 listopada 2003 r.) Poseł Dariusz Jacek Bachalski.    W dużym skrócie sprawa przedstawia się następująco.    Wspomniana na początku interpelacji firma zajmowała się leasingiem środków trwałych. Z tytułu zakupu wykazywała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu bezpośredniego.    Pierwszy Urząd Skarbowy w Zielonej Górze kontrolował ten podmiot w 1995 r. na okoliczność zwrotów bezpośrednich podatku VAT. Kontrole potwierdziły zasadność zwrotów, które firma otrzymywała.    1 lutego 1996 r. rozpoczęła się w Towarzystwie ponowna kontrola Inspektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Zielonej Górze. Kontrola i postępowanie podatkowe obejmowały sprawdzanie około 200 transakcji. Trwało to aż w sumie 4 lata i 8 miesięcy. Z tytułu, zdaniem kierownictwa firmy, lakonicznego wstępnego wniosku Inspektora Urząd Skarbowy w czerwcu 1996 r. zabezpieczył kwotę 6 mln PLN. Do września 2000 r. znajdowała się ona na koncie Pierwszego Urzędu Skarbowego w Zielonej Górze. Decyzja ta spowodowała poważne perturbacje w działalności firmy. Po pierwsze, zmuszona została zaprzestać całkowicie swojej podstawowej działalności. Po wtóre, ze względu na niepewny los do dzisiaj nie może uruchomić żadnej działalności i stworzyć nowych miejsc pracy. Po trzecie, całą energię poświęca na dochodzenie swoich praw przed organami państwa.    Według ostatnich decyzji podatkowych zobowiązanie TFL S.A. wynosi 1,1 mln zł (zostało zapłacone). Dodać można, że merytorycznie nie było jeszcze kontrolowane przez Sąd Administracyjny. Wg opinii ekspertów prawa podatkowego - prof. prof. B. Brzeziński, M. Kalinowski, R. Mastalski - sąd powinien uwzględnić skargi firmy.    Do dnia dzisiejszego nie ma prawomocnego wymiaru podatku VAT za żaden z miesięcy objętych kontrolą. Natomiast w prowadzonym postępowaniu organa podatkowe w żadnej sprawie nie przyznały racji Towarzystwu Finansowo-Leasingowemu S.A., pomimo jednoznacznych opinii ekspertów prawa podatkowego. Nie przeprowadziły też żadnego dowodu wnioskowanego przez Towarzystwo Finansowo-Leasingowe S.A. Podatnik zmuszony jest dochodzić swoich racji dopiero w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, gdzie ma możliwość rzetelnego postępowania, w efekcie którego sąd przyznaje rację podatnikowi. Ostatnio pozytywny wyrok (sygn. akt III S.A. 109/03, III S.A. 376/03, III S.A. 380/03, III S.A. 377/03, III S.A. 378/03, III S.A. 379/03) na rzecz Towarzystwa (10.09.2003 r.).    Pomimo tego los Towarzystwa Finansowo-Leasingowego S.A. jest niepewny. Służby skarbowe trwają w uporze. Mimo braku zaległości podatkowych, wyżej wymienione służby odmawiają wykreślenia wpisu hipotecznego posiadanych przez Towarzystwo nieruchomości.    Jak wynika z przedstawionych materiałów, Minister Finansów decyzją z dnia 29.12.2003 r. (nr PP10-8012-42/03/PW/ERO/1175), podpisaną z upoważnienia Ministra Finansów przez Podsekretarza Stanu Elżbietę Muchę, postąpił wbrew wyraźnemu nakazowi sądu z dnia 10.09.2003 r. (sygn. akt III S.A. 109/03, III S.A. 376/03, III S.A. 380/03, III S.A. 377/03, III S.A. 378/03, III S.A. 379/03) i przywrócił do życia decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej w Zielonej Górze.    Już dziś, jak wyliczyły służby finansowe firmy, szkody spowodowane zabezpieczeniem przekraczają kwotę 10 mln zł. Im dłużej będzie trwał spór, tym większe koszty poniesie Skarb Państwa.    Panie Ministrze! Na tle przedstawionej przeze mnie sytuacji Towarzystwa Finansowo-Leasingowego S.A. w Zielonej Górze, przedłużającego się sporu ze służbami skarbowymi, pozytywnego w efekcie dla Towarzystwa wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nasuwają się następujące pytania, na które proszę o odpowiedź:    1. Kto poniesie konsekwencje i jakie, za zdezorganizowanie działalności gospodarczej firmy, która w 1995 r. przed wszczęciem kontroli zarobiła netto 11 mln zł i od czasu kontroli w 1996 r. musiała zaprzestać działalności?    2. Kto poniesie odpowiedzialność za zabezpieczenie i odebranie firmie na okres 4 lat kwoty 6 mln zł, podczas gdy zobowiązanie podatkowe nie jest wyższe niż 1,1 mln zł, a wg zgodnych opinii ww. przedstawicieli prawa podatkowego Sąd Administracyjny, rozpatrując merytoryczne skargi, może orzec o braku zaległości podatkowych?    3. Dlaczego w naszym systemie kontroli skarbowych upór jednej osoby, która de facto za błędne decyzje nie ponosi żadnej odpowiedzialności, musi być finansowany przez Państwo, a co za tym idzie, przez nas wszystkich - podatników?    4. Czy i kiedy zostaną wprowadzone ograniczenia tego typu długo trwających procedur, które w efekcie przynoszą straty i firmom, i gospodarce Państwa?    5. Czy system funkcjonowania Urzędów Skarbowych, Izb Skarbowych nie wymaga reorganizacji, żeby zapobiec dowolności interpretacji przepisów podatkowych?    6. Jakimi środkami zamierza Pan Ministrze chronić Skarb Państwa przed szkodą związaną z koniecznością wypłaty ciągle rosnących odsetek od nienależnie pobranych kwot i ewidentnie wyrządzonej szkody?    Z poważaniem    Poseł Bogusław Wontor    Zielona Góra, dnia 16 lutego 2004 r.