Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie odmowy wszczynania postępowań karnych dotyczących przestępstw popełnionych przez przedstawicieli banków na szkodę klientów na przykładzie banków krakowskich i Banku Staropolskiego SA

   Szanowny Panie Ministrze! W związku z wykonywaniem swoich obowiązków poselskich dosyć często spotykam się ze skargami na konkretne niewłaściwe postępowanie przedstawicieli różnych banków. Niektóre z przedstawianych mi przypadków noszą nawet znamiona działalności przestępczej. Pokrzywdzonymi takim przestępstwem są na ogół klienci banku.    Wyjaśniając te sprawy, najczęściej dowiaduję się, że prokuratura zawiadomiona o przestępstwie w krótkim czasie podejmuje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania karnego. Jeżeli wniosek o ściganie złoży słabo wykształcony lub nieznający prawa klient banku, a takich jest większość, to odmowa ścigania kończy sprawę. Pokrzywdzony pozostaje z poczuciem krzywdy i bezsilności. Tymczasem gdyby prokuratorowi chciało się trochę lepiej przyjrzeć wnioskowi o ściganie (często napisanemu nieumiejętnie), przy odrobinie dobrej woli dostrzegłby przestępstwo. Prokuratorowi nie chce się jednak wysilać, więc odmawia ścigania. Te odmowy są w wyraźnej dysproporcji do postępowań karnych podejmowanych, gdy wniosek o ściganie składa bank. Tu odmów nie ma. Sprawa jest prowadzona sprawnie, niejako pod dyktando banku i akt oskarżenia trafia do sądu. W przeciwieństwie do większości swoich klientów banki zatrudniają prawników i posiadają nieograniczone środki finansowe. Łatwiej jest więc prokuratorowi prowadzić sprawę, którą pokrzywdzony przygotuje profesjonalnie. Jednak ściganie przestępstw nie może zależeć od formy i sposobu złożenia doniesienia o przestępstwie. Prokuratura jest tą siłą fachową, która powinna sama sprawdzić, czy popełniono przestępstwo, i wszcząć postępowanie nawet bez wniosku, jeżeli przestępstwo ścigane jest z urzędu.    W związku z powyższym uprzejmie proszę Pana o udzielenie mi odpowiedzi na następujące pytania:    1. Czy nie byłoby wskazane, aby postępowania o przestępstwa popełnione przez władze lub pracowników banków były prowadzone przez wytypowane i odpowiednio fachowo przygotowane prokuratury?    2. Czy Prokuratura Krajowa dysponuje danymi obrazującymi skalę przestępstw popełnionych w sferze bankowej? Jakie to są przestępstwa?    3. Czy w minionych latach prokuratura wszczęła jakieś postępowanie karne w wyniku zawiadomienia dokonanego przez Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego? Czy prokuratura otrzymuje z GINB protokoły z inspekcji?    4. Czy doprowadzenie do upadku trzech krakowskich banków (Interkrakbank SA, BWR Real SA, BWR SA) objęte było jakimś śledztwem? Jakie są wyniki tego śledztwa? (z tych trzech krakowskich banków wyprowadzono w sumie ponad 500 mln zł! Nowych złotych!) Jeżeli sprawę(-y) umorzono, to dlaczego?    5. Dlaczego wobec kilku osób związanych z Bankiem BWR prowadzi się dopiero dzisiaj śledztwo (śledztwo 4 Ds. 423/03 w PR Kraków Śródmieście dotyczy tylko jednego z bardzo wielu zarzutów, jakie zgłaszali pokrzywdzeni), mimo iż przestępstwo ujawniono wiele lat temu? (Pisała o tym szeroko krakowska prasa.)    6. Czy ewentualnie prowadzone przez prokuraturę krakowską postępowania dotyczące ww. krakowskich banków objęły sprawę sprzeniewierzenia wielomilionowych pożyczek z Bankowego Funduszu Gwarancyjnego? Jeżeli nie, to dlaczego?    7. Dlaczego prokuratura krakowska nie zainteresowała się udzieleniem przez jeden z ww. krakowskich banków kredytu, na bardzo ˝preferencyjnych˝ warunkach, jednemu z szefów gangu pruszkowskiego?    8. Czy prokuratura prowadzi postępowanie w sprawie upadku Banku Staropolskiego? Na jakim etapie jest to postępowanie i czy obejmuje ono wyjaśnienie roli, jaką w upadku banku odegrał Pan Solorz-Żak?    Z poważaniem    Poseł Kazimierz Wójcik    Warszawa, dnia 19 grudnia 2003 r.