Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie niejednolitego stanowiska organów podatkowych w zakresie wysokości stawki podatku VAT na usługi hotelarskie oraz gastronomiczne

   Szanowny Panie Ministrze! Wobec niejednolitego stanowiska organów podatkowych w zakresie stawki VAT od usług hotelarskich oraz gastronomicznych, świadczonych we własnym zakresie przez firmy turystyczne, w łącznym pakiecie usług turystyki, a także konsekwencji podatkowych, nawet u rzetelnych podatników VAT, wobec licznych zgłaszanych przez podatników obaw do mojego Biura przed konsekwencjami przedstawiam stan faktyczny stanowiący kontekst interpelacji.    Zgodnie z obowiązującymi przepisami od 1 maja 2004 r. podstawa opodatkowania usług turystyki ustalana jest odrębnie dla odsprzedaży usług obcych i odrębnie dla sprzedaży usług świadczonych we własnym zakresie poprzez:    a) art. 119 ust. 1 - podstawę opodatkowania przy odsprzedaży usług obcych stanowi kwota marży będąca różnicą między ceną zakupu a ceną sprzedaży tych usług bez prawa do obniżek VAT od ich zakupu,    b) art. 119 ust. 5 - podstawę opodatkowania przy sprzedaży ˝usług własnych˝ stanowi cała kwota należności netto za te usługi, np. gastronomiczne czy hotelarskie, świadczone przez firmy turystyczne we własnym zakresie, w ramach usług turystyki z prawem do obniżek VAT.    Stawki VAT określone ustawą dla ww. usług są zróżnicowane i wynoszą:    - 22% od marży realizowanej na usługach obcych w zakresie turystyki,    - 7% od usług gastronomicznych czy hotelarskich (art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. c oraz poz. 139 zał. nr 3 do ustawy o VAT).    Podatnik w prowadzonej ewidencji dla celów VAT ma obowiązek odrębnego wykazania, jaka część należności za usługę turystyki przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a jaka część należności przypada na usługi własne (art. 119 ust. 6). Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania, zasadnie można przyjąć, że podatnik świadczący usługi turystyki, bazujące w 100% na zakupie usług obcych i ich odsprzedaży z marżą, rozlicza VAT w wysokości 22% od tej marży. Jednak znaczna część firm turystycznych posiada własne sieci hotelarsko-gastronomiczne, wykorzystywane do świadczonych przez siebie usług turystyki, co należy odnotować jako zjawisko pozytywne oraz gospodarczo i ekonomicznie uzasadnione.    W przypadku jednak, gdy podatnik w ramach świadczenia usług turystyki, realizuje tę usługę w części opartą na zakupionych usługach, a w części opartą na własnych usługach np. gastronomicznych czy hotelarskich, pojawia się problem wysokości stawki VAT: 22% lub 7% od tych ˝usług własnych˝. W przypadku konieczności opodatkowania ˝własnych usług˝ gastronomicznych i hotelarskich, świadczonych w ramach usług turystyki wg stawki 22%, a tych samych usług, świadczonych odrębnie wg stawki 7%, powodowałoby to nieuzasadniony i niezrozumiały dla indywidualnych nabywców wzrost cen nabycia tych usług.    Podkreślić należy, że we wszystkich krajach UE będących członkami przed 1 maja 2004 r. podział pakietów usług turystycznych na część składającą się z usług własnych i część usług nabytych jest stosowany, przy czym w tych przypadkach podstawą opodatkowania części składającej się z usługi własnej jest wartość tej usługi z zastosowaniem dla niej stawki podatkowej właściwej dla tego rodzaju usługi.    Dzięki takiemu rozwiązaniu nie ma miejsca na rynku turystycznym dyskryminowanie własnych usług świadczonych przez podatników realizujących usługi turystyczne. Turysta, kupując ten sam pakiet usługi turystycznej od dwóch różnych organizatorów, nie płaci różnej ceny, co mogłoby mieć miejsce w Polsce, gdyby ˝usługi własne˝ poddano opodatkowaniu stawką podstawową, mimo że sprzedawane poprzez innych podatników objęte są one stawką preferencyjną.    Pytania stanowiące kontekst niniejszej interpelacji:    1. Czy od ˝własnych usług˝ np. gastronomicznych i hotelarskich, świadczonych w ramach usług turystyki, należy rozliczać VAT wg stawki 22%, jak od marży na usługach obcych, czy też należy usługi te opodatkować wg stawki 7%, jak przy powszechnym świadczeniu usług gastronomicznych i hotelarskich, niestanowiących części składowej usług turystyki?    2. Czy w przypadku stanowiska opodatkowania ˝własnych usług˝ gastronomicznych i hotelarskich świadczonych w ramach usług turystyki wg stawki 22%, a tych samych usług świadczonych odrębnie wg stawki 7% nie są preferowane podatkowo oraz cenowo w sposób nieuzasadniony firmy turystyczne nieposiadające własnych baz hotelarsko-gastronomicznych?    3. Czy taka sytuacja nie powoduje sytuacji patologicznych w postaci sztucznego dzielenia firm turystycznych i tworzenia tak zwanych spółek córek, których jedynym celem byłoby przejęcie części działalności w zakresie usług własnych, a następnie sprzedaż tych usług z VAT 7% tzw. spółkom matkom, świadczącym kompleksowe usługi turystyki?    Z poważaniem    Poseł Barbara Marianowska    Warszawa, dnia 15 października 2004 r.